Δήμος Καλλιθέας
Ο Δήμος Καλλιθέας ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού της Ρόδου. Η περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα αποτελούσε έκταση της πόλης κράτους Ιαλυσού. Καταλάμβανε έκταση 109.750 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 10.251 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Φαληράκι.
- Δημοτικό διαμέρισμα Καλυθιών
Το χωριό Καλυθιές βρίσκεται στη νότια πλευρά της Ρόδου και απέχει19 χιλιόμετρα από την πόλη. Αποτελεί την έδρα του Δήμου Καλλιθέας. Μικρό, παραδοσιακό και όμορφο χωριό αποτελεί μια ξεχωριστή πρόταση για σας που θέλετε να αλλάξετε παραστάσεις. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου όπου βρέθηκαν υπολείμματα ανθρώπινης παρουσίας από τη νεολιθική εποχή (5000-3700 π.Χ.).
- το Φαληράκι
To Φαληράκι είναι το κύριο παραθαλάσσιο χωριό στο ελληνικό νησί τηςΡόδου, στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται στον κόλπο Φαληρακίου, στη βορειοανατολική ακτή, περίπου 14 χλμ νότια της πόλης της Ρόδου και 10 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του αεροδρομίου.
Η αμμουδερή παραλία Φαληράκι είναι μια πολύ μεγάλη παραλία (5 χμ.) στην Ανατολική Ακτή του νησιού της Ρόδου και βρίσκεται 12 περίπου χιλιόμετρα Νότια από την πρωτεύουσα.
Η παραλία είναι ίσως η πιο καλά οργανωμένη παραλία της Ρόδου, αλλά σίγουρα αυτή που προσελκύει τους περισσότερους επισκέπτες, η πιο διάσημη.
Αλλού έχει τμήματα με μια εντυπωσιακή χρυσή άμμο, αλλού θα βρείτε μικρά βραχάκια για λίγο, σε άλλα σημεία σκούρα άμμο, αλλού μικρά βότσαλα. Διάφορα τμήματα είναι οργανωμένα και άλλα ελεύθερα…
- Πηγές Καλλιθέας
Οι Πηγές Καλλιθέας βρίσκονται στο Δήμο Καλλιθέας και απέχουν μόλις 9χλμ από την Πόλη της Ρόδου. Ο μοναδικός συνδυασμός φύσης, αρχιτεκτονικής και ιστορίας ταξιδεύει σ’ ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό σκηνικό. Η απαράμιλλη μνημειακή αρχιτεκτονική και μεγαλοπρέπεια του χώρου, με τα μοναδικάμωσαϊκά, την αίθουσα της Ροτόντας όπου κάποτε ανάβλυζαν τα ιαματικά νερά, το Αίθριο και κάθε γωνιά των Πηγών Καλλιθέας μας παραπέμπουν νοσταλγικά σε μια άλλη εποχή. Στις Πηγές Καλλιθέας έχουν γυριστεί σκηνές από τις αξέχαστες ταινίες:ω”Απόδραση στη Αθήνα” – 1978, “ Αλέξης Ζορμπάς” – 1964 , “Τα κανόνια του Ναβαρόνε” – 1964, Το Δόλωμα” – 1964. Τα εγκαίνια των εγκαταστάσεων της Καλλιθέας έγιναν από τους Ιταλούς με κάθε επισημότητα την 1η Ιουλίου 1929 και υπήρξαν πόλος έλξης πλήθους ασθενών καθώς και επιστημόνων από όλο τον κόσμο. Το σκηνικό στήθηκε με κάθε λεπτομέρεια και οι εγκαταστάσεις υπήρξαν μεγαλεπήβολες, αξιόλογες και δαπανηρές. Με την προκυμαία – που φτιάχτηκε για προσέγγιση πλοιαρίων και τουριστικών σκαφών, διασώθηκε η φυσικότητα του τοπίου με τους βράχους και τις κούσπες (σπηλιές) ενώ οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις κτίστηκαν σε τρία επίπεδα. Από την κεντρική είσοδο, που είναι πραγματικά μεγαλοπρεπή, ο επισκέπτης συνεχίζει προς μια πλατεία με στρογγυλό σιντριβάνι και στις σκάλες που ακολουθούν την κλίση του εδάφους. Η δεύτερη είσοδος, που οδηγεί προς την κυρίως σκάλα, καλύπτεται δεξιά και αριστερά με κίονες που στήριζαν την πέργολα, γεμάτη από βοκαμβίλιες. 14 μέτρων, περίτεχνα διακοσμημένου και κατασκευασμένου έτσι ώστε το φυσικό φως να περνάει από τα μπλε ρομβοειδή βιτρώ. Από το περιστύλιο τρεις καμάρες οδηγούν στη Στοά του Αναψυκτηρίου των ιαμάτων νερών. Προς την προκυμαία οι κούσπες-σπηλιές διαμορφώθηκαν για να στεγάσουν το αναψυκτήριο και χώρους ανάπαυσης ενώ ακριβώς απέναντι βρίσκεται η πίστα χορού και η θέση της ορχήστρας. Όλοι οι εξωτερικοί τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με θαλασσινά μοτίβα και ο όρμος δεξιά σε όλα τα επίπεδα καλύφθηκε με μικρούς δρομίσκους – με δέντρα όλων των ειδών και πέργολες που οδηγούσαν στο θαυμάσιο κυκλικό κτίριο-κήπο.
Το καλοκαίρι, η μικρή πλαζ με τα κρυστάλλινα νερά γεμίζει κόσμο που απολαμβάνει το μπάνιο του σε αυτό το όμορφο μέρος. Είναι ένα πολύ όμορφο μέρος για βόλτα την ημέρα αλλά και το βραδάκι που ο χώρος φωτίζεται πολύ ωραία. H καφετέρια που λειτουργεί εκεί από το πρωί έως αργά το βράδυ προσφέρει έναν πολύ άνετο χώρο για να θαυμάσει ο επισκέπτης το φυσικό τοπίο αλλά και ένα από τα εντυπωσιακά γλυκά από το μενού! Η σοκολατόπιτα μας έμεινε αξέχαστη! Η είσοδος στοιχίζει 3 € για τους ενήλικες, 2 € για τους εφήβους και δωρεάν για παιδιά έως 12 χρονών. Από Μάιο μέχρι και τέλος Οκτωβρίου είναι ανοιχτά από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ και τους υπόλοιπους μήνες έως τις 5 το απόγευμα.
Στη συνέχεια η σκάλα οδηγεί στο περιστύλιο, δεξιά και αριστερά σε κυκλικές εγκαταστάσεις – όπου βρίσκονταν τα εργαστήρια και τα γραφεία – και συνεχίζεται με σκάλες που οδηγούν πάλι από αριστερά και δεξιά στην κυρίως Ροτόντα με θόλο ύψους
- Δημοτικό διαμέρισμα Κοσκινού
Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά και είναι ανακηρυγμένο ως «παραδοσιακός οικισμός». Είναι από τα πιο σημαντικά μεσαιωνικά χωριά του νησιού. Απέχει 5 χλμ. Από την πόλη της Ρόδου.
Μεγάλο παραδοσιακό και γραφικό χωριό σχετικά κοντά στην θάλασσα (5 περίπου χιλιόμετρα) που βρίσκεται 7 περίπου χιλιόμετρα Νότια από την πρωτεύουσα της Ρόδου με 2.500 περίπου μόνιμους κατοίκους. Το χωριό είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στις πλαγιές ενός λόφου και διατηρεί πολλά στοιχεία από τον παλιό μεσαιωνικό οικισμό. Τα σπίτια του με έντονα νεοκλασικά στοιχεία διατηρούν επίσης και πολλά αρχιτεκτονικά παραδοσιακά στοιχεία, όπως πολύχρωμες προσόψεις, υπέροχη εσωτερική διακόσμηση, όμορφα κεραμικά πιάτα, ενσωματωμένα στους τοίχους, αυλές και δάπεδα με ωραία βότσαλα με παραδοσιακά μοτίβα. Το όνομα του παλιού χωριού πιθανόν προέρχεται από το γεγονός ότι το έδαφος της περιοχής είναι γεμάτο τρύπες από παλιές εξορύξεις μετάλλων, είτε από την αρχαία πόλη της Λυδίας Κοσκινία, απ’ όπου σύμφωνα με την παράδοση κατάγονται οι παλιοί κάτοικοι του χωριού. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, τον τουρισμό και παραδοσιακά με την παραγωγή ασβέστου. Τα παλιά χρόνια, επί Ιταλοκρατίας, οι άνδρες του χωριού ήταν φημισμένοι ημιονηγοί και το χωριό ευημερούσε και ήταν ένα από τα πλουσιότερα της Ρόδου.Δυνατότητες διαμονής στον οικισμό και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλές, όπως και δυνατότητα για καλό φαγητό σε παραδοσιακές ταβέρνες και σύγχρονα εστιατόρια, ψώνια και διασκέδαση με σύγχρονη μουσική.Στον οικισμό αξίζει να περπατήσετε στα στενά σοκάκια με τα ωραία σπίτια και να επισκεφτείτε τους μικρούς ναούς του Αγίου Λουκά (πρωτοχριστιανική βασιλική του 4ου αιώνα) και της Αγίας Ειρήνης (19ος αιώνας). Η φωτογραφική σας μηχανή θα «ανάψει» και θα τραβήξετε σίγουρα πολλές λεπτομέρειες και ολόκληρα σπίτια που θα τραβήξουν σίγουρα την προσοχή σας. Επίσης, αξίζει να επισκεφτείτε το Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό με τις ωραίες συλλογές αντικειμένων, σκευών και εργαλείων της καθημερινής ζωής. Το μουσείο στεγάζεται σε ένα πανέμορφο παραδοσιακό αρχοντικό με επιβλητική είσοδο-πύλη. Στο χωριό στεγάζεται επίσης και το Μουσικό Γυμνάσιο του νησιού που συνεχίζει την μεγάλη μουσική παράδοση των παλιών χρόνων.
Κοντά στο χωριό προς τα Νοτιοδυτικά βρίσκονται τα ερείπια παλιού μικρού κάστρου που πρωτοαναφέρεται ήδη τον 13ο αιώνα, αλλά ίσως να είναι και παλιότερο (Βυζαντινό), όπου οι κάτοικοι της περιοχής κατέφευγαν όταν εκδηλωνόταν επιδρομή πειρατών.Ακόμη, σε κοντινή απόσταση, 4-5 χιλιόμετρα Νοτιοανατολικά, στην παραλία Καλλιθέα βρίσκονται οι περίφημες, από την αρχαιότητα ήδη, ιαματικές πηγές με το πανέμορφο περιβάλλον και το θεραπευτικό για νεφροπάθειες και ηπατικά νοσήματα νερό.Το μπάνιο σας θα το κάνετε στις όμορφες παραλίες Ρένι, Καλλιθέα και Κόκκινα.Σε περίπτωση ανάγκης μπορείτε να εξυπηρετηθείτε στο τοπικό Αγροτικό ιατρείο και στο φαρμακείο του χωριού. Οι κάτοικοι του χωριού, συνεχίζοντας μια παλιά παράδοση, γιορτάζουν μεγάλες θρησκευτικές εορτές με πανηγύρια, τα οποία συγκεντρώνουν πολλούς επισκέπτες, αλλά και ντόπιους μετανάστες που βρίσκουν αφορμή να επισκεφτούν τον τόπο της καταγωγής τους. Τα περισσότερα πανηγύρια διαρκούν δυο, ή και τρεις ημέρες και εξελίσσονται σε μεγάλο γλέντι με τραγούδια, μουσική και χορούς της ντόπιας παράδοσης. Τα σημαντικότερα πανηγύρια είναι της Αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου), του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου) και του Ταξιάρχη (6 Σεπτεμβρίου).Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων, με ταξί και με ιδιωτικό, ή νοικιασμένο αυτοκίνητο, ή μοτοσικλέτα.
Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ: http://rouvim.blogspot.gr/2013/07/4.html
- οι Αμμούδες
- τα Βρυσιά
- το Τσαΐρι
- Δημοτικό διαμέρισμα Ψίνθου
Η Ψίνθος είναι μικρό ορεινό χωριό στη νήσο Ρόδο. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28 χιλιομέτρων
από την πρωτεύουσα του νησιού και το 2001 είχε πληθυσμό 1.166 κατοίκων. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Καλλιθέας Ρόδου ενώ με την διοικητική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη (2010-11) υπάγεται σήμερα, όπως όλα τα χωριά του νησιού, στον νέο ενιαίο Δήμο Ρόδου.Οι φυσικές ομορφιές όπως η πηγή Φασούλι, η πηγή Καμάρι και η μικρή κοιλάδα που διασχίσει το χωριό με τα μεγάλα αιωνόβια πλατάνια της, έχουν κάνει την Ψίνθο δημοφιλή προορισμό του τοπικού (ροδιακού) πληθυσμού τα Σαββατοκύριακα. Στην Ψίνθο βρίσκονται δύο Βυζαντινά μοναστήρια, το “Ιαματικό” μοναστήρι της Αγίας Τριάδας (ή Ματικό) και το “Παρμένι”. Και τα δύο μοναστήρια είναι στην εξοχή στο δρόμο προς Αρχίπολη. Επίσης στο βουνό πάνω από το χωριό στον δρόμο προς την Κοιλάδα των Πεταλούδων βρίσκεται και το μοναστήρι της “Καλόπετρας” που όμως διοικητικά ανήκει στον Δήμο Πεταλούδων. Στο Ιαματικό το Πάσχα μετά την ημέρα την Ανάστασης γίνεται κάθε χρόνο μεγάλο γλέντι. Από το χωριό δεν απέχει πολύ και η Κοιλάδα των Πεταλούδων.
Η κοιλάδα των πεταλούδων
Πρόκειται για μια μαγευτική κοιλάδα, η οποία διασχίζεται από τον ποταμό Πελεκάνο και φιλοξενεί διάφορα ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας. Στην κοιλάδα αυτή συναντάμε το σπάνιο είδος πεταλούδας Panaxia quadripunctaria.H Ψίνθος είναι διάσημη ως η περιοχή της τελευταίας μάχης μεταξύ των Τούρκων και των Ιταλών (στις 16 Mαΐου 1912), προτού οι πρώτοι ηττημένοι, παραδώσουν ολόκληρο το νησί στους Ιταλούς και τον Ιταλό αντιστράτηγο Giovanni Ameglio στις 17 Μαΐου του 1912. Οι Τούρκοι υπέστησαν στη μάχη της Ψίνθου μεγάλες απώλειες και είχαν περί τους 200 νεκρούς ενώ οι Ιταλοί μόνο 9.
