Δήμος Λινδίων
Ο Δήμος Λινδίων ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρεούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ατταβύρου, Καμείρου, Αρχαγγέλου και Νότιας Ρόδου. Ο δήμος αποτελούνταν από δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.633 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Λίνδος.Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
- Δ.δ. Λίνδου [ 1.091 ]
H Λίνδος είναι πόλη και αρχαιολογικός τόπος στο ακρωτήριο Κράνα των ανατολικών ακτών
της Ρόδου, στα Δωδεκάνησα, στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Η πόλη της Λίνδου απέχει περίπου 55 χλμ. από την πόλη της Ρόδου και οι παραλίες όπως και οι αρχαιότητές της, την καθιστούν δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Πάνω από τη σύγχρονη πόλη δεσπόζει η αρχαία ακρόπολή της, μια φυσική οχυρωματική θέση που αξιοποιήθηκε από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, μετέπειτα από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Ιωαννίτες Ιππότες και τέλος, από τους Τούρκους
Ο παράλιος οικισμός της Λίνδου βρίσκεται στη νοτιανοτολική πλευρά του νησιού και σε απόσταση 55 χιλ. από την πόλη της Ρόδου. Η αρχαία πόλη ήταν κτισμένη στη θέση του σημερινού χωριού, μεταξύ της ακρόπολης και του ακρωτηρίου Κράνα. Η Λίνδος είναι ο κυριότερος αρχαιολογικός χώρος της Ρόδου με κέντρο το βράχο της όπου δεσπόζει και η ακρόπολη της, και μια από τις πιο σημαντικές πόλεις του νησιού. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τις Δαναϊδες, τις 50 κόρες του επώνυμου ήρωα των Αργείων Δαναού, που έκτισαν στη Λίνδο ναό της Αθηνάς ερχόμενες στο νησί από την Αίγυπτο όπου ζούσαν. Ο ήρωας Δαναός είχε καταφύγει στην Αίγυπτο για να ξεφύγει από τη ζήλεια της θεάς Ήρας. Η περίοδος της μεγάλης ακμής της πόλης είναι η αρχαϊκή (7ος – 6ος αι. π.Χ.).
Η ακρόπολη της Λίνδου αποτελούσε πάντα το κέντρο της ζωής του οικισμού. Το προελληνικό όνομα της, καθώς και λίγα προϊστορικά λείψανα μαρτυρούν την ύπαρξη ζωής στο χώρο ήδη από τη νεολιθική εποχή. Η λατρεία της θεάς Αθηνάς πρέπει να εγκαταστάθηκε στην ακρόπολη κατά τον 9ο αι. π.Χ., στα γεωμετρικά χρόνια. Κατά την αρχαϊκή περίοδο το νησί πρωτοστατεί στην αποικιακή κίνηση. Τον 6ο αι. π.Χ. κυριαρχεί στη Λίνδο η μορφή του τυράννου Κλεόβολου, ενός από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας. Τότε έγιναν σημαντικά έργα υποδομής στην πόλη και οικοδομήθηκε ο αρχαϊκός ναός της Αθηνάς στην ακρόπολη σύμφωνα με το Διογένη Λαέρτιο (1,6). Η περσική εξάπλωση στο Αιγαίο και αργότερα ο συνοικισμός της Ρόδου, στον οποίο συμμετείχε και η Λίνδος με τις δυο άλλες πόλεις του νησιού, την Ιαλυσό και την Κάμιρο, οδήγησαν στη σταδιακή μείωση της οικονομικής και πολιτικής σημασίας της Λίνδου. Ωστόσο το φημισμένο ιερό της παρέμεινε σε όλη την ελληνιστική αλλά και ρωμαϊκή περίοδο κέντρο λατρείας και το πρώτο ανάμεσα στα παραδοσιακά ιερά. Ο χώρος της λινδιακής ακρόπολης, από τόπος αφιερωμένος αποκλειστικά στη λατρεία στην αρχαιότητα, αποτέλεσε στη συνέχεια ασφαλές καταφύγιο σε περίοδο κρίσεων, για να καταλήξει όλο και περισσότερο με την πάροδο των αιώνων σε οχυρωμένη ακρόπολη με μόνιμη φρουρά.
Οι ανασκαφές στη Λίνδο έγιναν κατά την περίοδο 1900-1914 από το ίδρυμα Carlsberg της Δανίας υπό τη διεύθυνση των Kinch και Blinkenberg την πρώτη περίοδο και του E. Dyggve τη δεύτερη. Κατά την πρώτη περίοδο ερευνήθηκε συστηματικά ο χώρος ως το φυσικό βράχο και αποκαλύφτηκαν όλα τα μνημεία της ακρόπολης καθώς και η νεκρόπολη της Λίνδου που εκτείνεται στους γύρω λόφους. Τη δεύτερη περίοδο πραγματοποιήθηκε συστηματικότερη μελέτη των ήδη αποκαλυφθέντων μνημείων.ΣυντάκτηςΜ. Φιλήμονος-Τσοποτού, αρχαιολόγοςΧρονολόγηση9ος – 6ος αι. π.Χ.300 π.Χ. – 3ος αι. μ.Χ. 6ος – 12ος αι. μ.Χ. 1307 – 17ος αι. μ.Χ. Μυθολογικά / Ιστορικά ΠρόσωπαΑθηνάΚλεόβουλος Λίνδιος (6ος αι. π.Χ.)
- Δ.δ. Καλάθου
Η Κάλαθος βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του νησιού σε απόσταση 42 χλμ. από την πόλη της Ρόδου και μόνο 5 χλμ. από την τουριστική Λίνδο. Η Κάλαθος σχετίζεται με τον αρχαίο δήμο της Λινδίας, Κλάσιοι.
Το όνομα του ίσως το πήρε από τα μυστήρια της Θεάς Δήμητρας, που γινόντουσαν και στην αρχαία Ρόδο. Την Τετάρτη ημέρα των μυστηρίων αυτών, γινόταν η λεγομένη καλάθου κάθοδος, μια πομπή όπου πάνω σ’ ένα αμάξι που το έσερναν βόδια, υπήρχε ένα καλάθι με σπόρους από παπαρούνες. Μάλιστα, στην περιοχή της Καλάθου, μετά από αρχαιολογικές έρευνες, ήρθαν στο φως πέτρες που άνηκαν σε ένα αρχαίο ελαιοτριβείο, ερείπια ρωμαϊκού βωμού και αρχαίοι τάφοι.Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία αλλά κυρίως με τον τουρισμό. Στο χωριό υπάρχει μια μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα, πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, καφετέριες, σούπερ μάρκετ φαρμακείο και φούρνο για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επισκεπτών. Επίσης έχει πολλούς χώρους για άθληση και ψυχαγωγία όπως, γήπεδο ποδοσφαίρου στο
οποίο παίζει η ομάδα μας ο «Ταξιάρχης», γήπεδα τένις, μπάσκετ, βόλεϋ και ένα δημοτικό γυμναστήριο. Στη μέση του χωριού, στο «Περνάλι», εκεί που κάποτε βρισκόταν μια γέρικη βελανιδιά, είναι ο χώρος συνάντησης για διασκέδαση και παιχνίδι αλλά και το μέρος που προσφέρει την ωραιότερη θέα του χωριού. Από ‘κει ψηλά, μπορείς να δεις άνετα όλη τη γύρω περιοχή.Το χωριό μου εορτάζει στις 8 Νοεμβρίου, τωνΤαξιαρχών. Το πανηγύρι όμως που είναι πολύ γνωστό και συγκεντρώνει επισκέπτες απ’ όλη τη Ρόδο, γίνεται στις 6 Ιουλίου, σε ένα από τα πιο παλιά μοναστήρια του νησιού, αυτό της Αγίας Κυριακής.Η Κάλαθος, μπορεί να μην είναι ένα από τα πιο γνωστά χωριά της Ρόδου, αλλά εξαιτίας αυτού μπορεί κανείς να απολαύσει κάθε στιγμή της ημέρας είτε βρίσκεται σε διακοπές είτε είναι μόνιμος κάτοικος του χωριού!Αλεξάνδρα ΤουμπάκηΑναρτήθηκε από Γυμνάσιο Μασάρων Ρόδου
- Δ.δ. Λαέρμων
Τα Λάερμα είναι ένα χωριό που βρίσκεται στο νησί της Ρόδου. Βρίσκεται σε απόσταση 58
χλμ. νότια της πόλης της Ρόδου και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 289 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη απογραφή, τα Λάερμα έχουν 361 κατοίκους.Οι εικασίες για την προέλευση του ονόματος είναι ποικίλες. Επικρατέστερη φαίνεται εκείνη που το αποδίδει σε παραφθορά της προελληνικής λέξης Λάδαρμα, καθώς το χωριό ιστορικά αποτελεί συνέχεια του αρχαίου δήμου της Λινδίας Λάδαρμα που βρισκόταν στην περιοχή κι ανήκε στο κράτος των Λινδίων, ενώ πιθανή είναι και η συσχέτισή του με τη λατρεία του Ερμή (Λάερμα < Λαός του Ερμή).Το χωριό είναι πόλος έλξης τόσο για τους εκδρομείς που επιζητούν επαφή με τη φύση, καθώς διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα, όσο και με τους θρησκευτικούς επισκέπτες, οι οποίοι καταφθάνουν για να προσκυνήσουν στο βυζαντινό μοναστήρι του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Θάρρη και να θαυμάσουν τον τοιχογραφικό του διάκοσμο που ανάγεται στον 13ο μ.Χ. έως τον 17ο αιώνα μ.Χ.
- Δ.δ. Λάρδου
Η Λάρδος είναι παραδοσιακό χωριό, πολύ κοντά στη Λίνδο, σε απόσταση 52 χλμ.
νοτιοανατολικά της πόλεως Ρόδου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο μόλις 18 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ρόδου.Στη δενδρόφυτη πλατεία του χωριού υπάρχει βρύση κατασκευασμένη την περίοδο της Ιταλοκρατίας, η οποία τροφοδοτείται από το τρεχούμενο νερό κοντινής πηγής.Σε μικρή απόσταση από το χωριό σώζονται τα θεμέλια του τείχους και των πύργων του βυζαντινού κάστρου της Λάρδου. Το 1309 μ.Χ. τόσο το οχυρό, όσο και το ίδιο το χωριό είχαν παραχωρηθεί από τους Ιωαννίτες ιππότες στον Γενουάτη αριστοκράτη ναύαρχο Vignolo de’ Vignoli, ο οποίος διατηρούσε τιμάρια στη Ρόδο, ως αναγνώριση για την βοήθεια που τους παρείχε στην κατάληψη της Ρόδου και των γύρω νησιών.Εξέχουσας σημασίας για την περιοχή είναι και η γυναικεία μονή της Παναγιάς της Υψενής, η οποία κρυμμένη μέσα στο δάσος διανύει τη δική της ιστορία και διαδρομή. H χρονολογία κτίσης της τοποθετείται πριν τα 1800 από τον Όσιο Μελέτιο και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, η μονή είναι γνωστή ως «Μονή του Ύψους», ενώ από τις αρχές του 20ου αιώνα επικράτησε το όνομα «Υψενή» από το ύψος στο οποίο είναι χτισμένη.Στην έκταση που καταλαμβάνει το χωριό έχουν εντοπιστεί πολλά και ενδιαφέροντα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως για παράδειγμα το αρχαίο υπαίθριο ορυχείο “λάρδιου μαρμάρου” κοντά στο σπήλαιο του Αγ. Γεωργίου, όπου στην αρχαιότητα λατρευόταν η Άρτεμις, το ορυχείο ασβεστολίθου στη θέση “Μάρμαρα” ή “Σφηνιές”, και το ορυχείο μαύρου και κόκκινου λίθου στη θέση “Εξοχή”.
- Δ.δ. Πυλώνος
Το χωριό Πυλώνα απέχει πέντε χιλιόμετρα από το χωριό του Κάλαθου και 46 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης της Ρόδου. Το όνομα Πυλώνα προέρχεται απ΄την «πύλη», καθώς επρόκειτο παλιότερα για τη νότια είσοδο της Ρόδου. Η Πυλώνα είναι ένα μικρό γραφικό χωριό, συνολικά 504 κατοίκων, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Η ηρεμία που αποπνέει το χωριό και ο ελαιώνας που το περιβάλλει, καθιστούν το χωριό ως ένα από τα πιο παρθένα χωριά του νησιού. Από τη Λίνδο το χωρίζουν μόνο πέντε χιλιόμετρα και αυτό το κάνει ιδανικό προορισμό για ξεκούραση και ιδανική βάση για εξερεύνηση των γύρω χωριών, της Λάρδου, του Κάλαθου και της περιοχής των Βληχών. Οι εκκλησίες του χωριού, όπως επίσης και πολλά τοπικά μνημεία, καταστράφηκαν από το σεισμό του 1926. Σήμερα, βλέπουμε την πανέμορφη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, καθώς και την εκκλησία του Ευαγγελισμού, η οποία είναι διακοσμημένη με βυζαντινές νωπογραφίεςΔήμος Νότιας ΡόδουΟ Δήμος Νότιας Ρόδου ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά
η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Καταλάμβανε όλο το νότιο τμήμα του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ατταβύρου και Λινδίων. Ο δήμος αποτελούνταν από δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.313 κατοίκους. Ο δήμος Νότιας Ρόδου ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ρόδου την περίοδο που ίσχυε το πρόγραμμα Καποδίστριας, καθώς είχε έκταση 379 Km2 το οποίο αντιπροσωπεύει το 27% της συνολικής επιφάνειας του νησιού. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Γεννάδι.Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
- Δ.δ. Γενναδίου
Το Γεννάδι είναι ένα χωριό της νότιας Ρόδου, απέχει από την πόλη της Ρόδου 64 χιλιόμετρα και 27 χιλιόμετρα από την αρχαία πόλη της Λίνδου. Με την απογραφή του 2001 είχε 665 κατοίκους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, το Γεννάδι ήταν έδρα του δήμου Νότιας Ρόδου. Το χωριό είναι παραθαλάσσιο με πολλές αμμουδερές παραλίες και τουριστικές επιχειρήσεις.
- Δ.δ. Απολακκιάς
Βρίσκεται από την πόλη της Ρόδου 92 χιλιόμετρα. Πήρε το όνομα της λόγω του ότι είναι χτισμένη στον κάμπο της Απολακκιάς και είναι σε λάκκο. Η εκτεταμένη αμμουδερή παραλία μήκους περισσότερο από 20 χιλιόμετρα, με μέτωπο στη Δύση, προσελκύει αρκετούς επισκέπτες που έρχονται εδώ, εναλλακτικά με τις κοσμοπολίτικες παραλίες στο Βόρειο τμήμα του νησιού. Εδώ μια μικρή παρέα μπορεί να βρει ένα κομμάτι πανέμορφης παραλίας και να είναι μόνοι τους! Η πεντακάθαρη θάλασσα, η παχιά άμμο και ο λαμπρός ήλιος αποτελούν εγγύηση για την ευχάριστη παραμονή σας.Οι δυνατότητες για διαμονή στην περιοχή είναι αρκετές, σε διάφορες οικισμούς της ενδοχώρας που όμως βρίσκονται πολύ κοντά στη θάλασσα. Έξω από το χωριό υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Βάρδα καθώς και το φράγμα της Απολακκιάς που εξυπηρετεί την περιοχή.
Φράγμα Απολακκιάς
Το φράγμα της Απολακκιάς κατασκευάστηκε το 1987, για αρδευτικούς σκοπούς, και η λίμνη που δημιουργήθηκε σιγά σιγά άρχισε να εξελίσσεται σε αξιόλογο υγρότοπο και χώρο ήπιων δραστηριοτήτων. Στις όχθες της υπάρχουν τραπεζάκια για πικ-νικ και ξύλινα σπιτάκια που προορίζονται για τη φιλοξενία προσκόπων. Τον Αύγουστο διοργανώνονται κωπηλατικοί αγώνες. Χαρακτηριστικότερο σημείο της λίμνης, είναι το εκκλησάκι της Κοίμησης της Θεοτόκου, το οποίο όταν η λίμνη είναι γεμάτη βυθίζεται στο νερό. Κοντά στο φράγμα της Απολακκιάς βρίσκεται το πέτρινο μοναστήρι του Αϊ Γιώργη του Βάρδα, ένα από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ρόδου. Κτισμένο το 1289 επί Ανδρονίκου Παλαιολόγου, φημίζεται για τις αγιογραφίες του.
- Δ.δ. Αρνίθας
Η Αρνίθα είναι ένα γραφικό μικρό χωριό μέ 310 κατοίκους (2001), κρυμμένο ανάμεσα στους λόφους,αριστερά στην διαδρομή από Γεννάδι προς Απολακκιά. Κρατάει τα χαρακτηριστικά του μικρού Δωδεκανησιακού χωριού με τα μικρά άσπρα σπίτια και είναι χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται η Κάτω Βρύση, δροσερό καλωσόρισμα για τον επισκέπτη. Στο τέλος του χωριού και ανεβαίνοντας προς το βουνό βρίσκεται το εκκλησάκι του «Αγίου Φιλήμονα.Από εκεί ο επισκέπτης θα αντικρύσει την πανοραμική θέα της θάλασσας αλλά και του υπόλοιπου ορεινού όγκου προς Μεσαναγρό και Μονή Σκιαδενής.
- Δ.δ. Ασκληπιείου [ 673 ]
Το χωριό Ασκληπειός ή Ασκληπιείο, φωλιάζει στα ορεινά, χτισμένο γύρω από το κάστρο
του Ασκληπειού, μνημείο που σηματοδοτεί το πέρασμα των Ιπποτών. Γύρω – γύρω σε επικλινές ανάγλυφο τα μικρά άσπρα σπιτάκια τυπικά δείγματα της λαϊκής αρχιτεκτονικής, δημιουργούν ένα άσπρο σύνολο. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η υπέροχη εκκλησία της κοιμήσεως της Θεοτόκου χτισμένη το 1060 μ.Χ και δίπλα το παλαιό Ελαιοτριβείο, σήμερα Λαογραφικό Μουσείο. Στον ίδιο χώρο, το κτίριο του παλιού σχολείου, αναπαλαιωμένο, στεγάζει τον Παιδικό Σταθμό του Δήμου Νότιας Ρόδου. Η ονομασία Ασκληπειός , δείχνει την συνέχεια από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής και εικάζεται ως χώρος που υπήρχε ιερό αφιερωμένο στον Ασκληπιό. Από τον Ασκληπειό μπορεί κανείς δει πανοραμικά την θάλασσα, αλλά και τα βουνά προς τα δυτικά. Η θέα προς όλες τις κατευθύνεις είναι υπέροχη ,ειδικότερα το ηλιοβασίλεμα κλέβει την παράσταση, καθώς τυλίγει με ποικίλους φωτισμούς το χωριό και τον γύρω ορίζοντα. Το κάστρο του Ασκληπειού , Ιπποτικό Φρούριο του 13ου αιώνα αξίζει την προσοχή του επισκέπτη.
- το Κιοτάρι [ 122 ]
Απέναντι από το δρόμο που οδηγεί στο Ασκληπειό και προς την θάλασσα, βρίσκεται το Κιοτάρι, το επίνειο του Ασκληπειού , όμορφη παραλία με μικρό όρμο όπου δεσπόζει ο βράχος με το Χιλιοράβδι , την μικρή καλύβα από καλάμια που την ακολουθεί ο μύθος των πειρατών. Σε εποχές δύσκολες όπου οι επιδρομές των πειρατών ήταν συχνές, οι Ασκληπενοί έβαζαν τα ψάθινα καπέλα τους στηριγμένα σε χίλια ραβδιά να φαίνεται από μακριά πως περιμένει τους πειρατές πλήθος μαχητών, να τρομάζουν και έτσι η περιοχή να διαφεύγει τον κίνδυνο. Σήμερα κατά μήκος αυτής της παραλίας, όμοιας με δαντέλα , έχει αναπτυχθεί η τουριστική ζώνη της περιοχής με μεγάλα αλλά ξεχωριστά ξενοδοχεία, γραφικές ταβέρνες και σύγχρονα καφέ και μπαρ , χώρος υποδοχής των από κάθε γωνιά της γης επισκεπτών.
Ξεχωριστή θέση στη παραλία κατέχει η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος χτισμένη τον ΙΕ΄αι) με πολλά αρχιτεκτονικά μέλη παλαιότερου ναού. Για τον επισκέπτη υπάρχουν οργανωμένα κομμάτια της παραλίας για κολύμβηση, αλλά και άλλες εναλλακτικές λύσεις, καθώς η παραλία μακραίνει προς το Γεννάδι προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία.
- Δ.δ. Βατίου
Βάτι της Ρόδου: Ένα πανέμορφο λουλούδι!!!Καλά κρυμμένο μέσα σε πεύκα και αειθαλείς ελαιώνες, το γραφικό χωριό Βάτι βρίσκεται στην
νοτιοανατολική ακτή της Ρόδου, 71 χιλιόμετρα μακριά από την πανέμορφη πρωτεύουσα του νησιού και σε κατεύθυνση προς Γεννάδι και Απολλακιά. Το όνομα Βάτι προήρθε μάλλον από το γεγονός ότι το χωριό αποτελούσε πέρασμα ή από τη λέξη «μονοπάτι».Θα ανακαλύψετε ότι η ζωή στο Βάτι δείχνει σαν ο χρόνος να σταμάτησε πριν πολλά χρόνια. Στην πλατεία του χωριού υπάρχει το παραδοσιακό μικρό καφενείο, όπου οι ντόπιοι κουβεντιάζουν πίνοντας τον ελληνικό τους – φυσικά μόνο τότε, όταν δεν είναι απορροφημένοι στο να παίζουν χαρτιά. Στο μικρό Βάτι, όπως και σε άλλα μικρά χωριά της Ρόδου, το καφενείο είναι παράλληλα μίνι μάρκετ και ταχυδρομείο.Μπορείτε ανα πάσα στιγμή να πιάσετε κουβέντα με τους ντόπιους, καθώς είναι γνωστοί για τον φιλικό τους χαρακτήρα και να φωτογραφήσετε στιγμές της παραδοσιακής ζωής του χωριού.Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, η κεντρική εκκλησία του χωριού.Οι άνθρωποι στο Βάτι είναι πολύ θρησκευόμενοι. Σημάδια της θρησκευτικής παράδοσης του τόπου παρατηρεί κανείς στα μοναστήρια του: τον Άγιο Γεώργιο του 14ου αιώνα, τη μονή της Παναγίας της Γαλατούσας από τον 19ο αιώνα, τον Άγιο Ραφαήλ και το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Παραλιμνιώτη.
Οι παραδόσεις όπως και η θρησκεία είναι εδώ πολύ σημαντικές. Αν επισκεφθείτε το Βάτι στα τέλη του καλοκαιριού, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε το χωριό σε μεγάλους εορτασμούς – το πανηγύρι της Παναγίας της Γαλατούσας το Δεκαπεντεύγουστο και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Παραλιμνιώτη αρχές του Σεπτέμβρη.Αν έχετε διάθεση για εξερεύνηση, αναζητήστε τις ιταλικές οχυρώσεις κρυμμένες στα γύρω δάση. Μία επίσκεψη στο παρατηρητήριο του Αγίου Ιωάννη θα σας ανταμείψει με την υπέροχη θέα στα νότια του νησιού, ενώ μόλις σε μικρή απόσταση από εκεί θα βρείτε το πανέμορφο μεσαιωνικό κάστρο του Ασκληπιού.Επιστροφή στην πραγματικότητα και μη χάσετε τα ξεφαντώματα μέχρι πρωίας στα μπιτς-πάρτι στο Γεννάδι.Μικρό χωριό, αλλά μεγάλο κομμάτι παράδοσης και θρησκευτικής ζωής για το νησί της Ρόδου, το Βάτι αξίζει οπωσδήποτε να το επισκεφθείτε, για να εξερευνήσετε ένα αυθεντικό και πανέμορφο κομμάτι της Ελλάδας.
- Δ.δ. Ιστρίου
Η Ίστριος είναι παραδοσιακό γραφικό χωριό της νότιας Ρόδου χτισμένο σε οροπέδιο με υψόμετρο 264
μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ρόδου και απέχει περίπου 80 χλμ (μέσω νέου οδικού άξονα) ή 85,2 χλμ (μέσω παλαιού οδικού άξονα) από το κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού.Η περιοχή που εκτείνεται γύρω από την Ίστριο προς το Φράγμα Απολακκιάς και προς Προφίλια, αποτελεί καταφύγιο άγριας πανίδας (πέρδικα, λαγός, ελάφι Dama dama, γνωστότερο ως «πλατόνι της Ρόδου» κ.α.) και προστατεύεται από το ευρωπαϊκό δίκτυο “Natura 2000”.Χάρη στη μεγάλη φυσική της ομορφιά (πευκοδάση, αμπέλια, ελαιώνες, καταρράκτες κ.α.), η Ίστριος και τα περίχωρά της αποτελούν ένα από τα ομορφότερα τοπία ιδανικά για πεζοπορία και επαφή με τη φύση. Από τα ψηλότερα σημεία του χωριού μπορεί κανείς να απολαύσει την πανοραμική θέα προς την Απολακκιά και στο βάθος του ορίζοντα τα βουνά προς τα Σιάννα και τη Μονόλιθο.Το χωριό διαθέτει αρκετές εκκλησίες και ξωκλήσια, όπως αυτό του Αγίου Μερκουρίου χτισμένο τον 17ο αιώνα πάνω σε παλιότερο βυζαντινό ναό, καθώς και τη μεγάλη εκκλησία του ιδίου Αγίου στο κέντρο του χωριού με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, το βοτσαλωτό δάπεδο και την εικόνα του Αγίου ιστορημένη από Κρητικό ζωγράφο.
- Δ.δ. Κατταβίας [ 590 ]
Πρόκειται για ένα όμορφο, αγροτικό χωριό με ελάχιστα, παλιά σπιτια και μια γραφική πλατεία. Είναι
ιδιαίτερα δημοφιλές στους λάτρεις του surfing, καθώς είναι το πιο κοντινό χωριό στο Πρασονήσι, οι οποίοι συνήθως μισθώνουν τα ελάχιστα ενοικιαζόμενα δωμάτια της περιοχής. Το χωριό διαθέτει επίσης μερικές ταβέρνες, ενα παντοπωλείο καθώς και ένα καφε-εστιατόριο όπου μπορείτε να απολαύσετε το κολατσιό σας ή ένα ελαφρύ γεύμα. Οι λίγες εξοχικές κατοικίες, διασκορπισμένες γυρω απο το χωριό, το παλιό αεροδρόμιο (που θα δείτε στα αριστερά σας, οδηγώντας προς το Πρασονήσι) και ο εντυπωσιακός δρόμος με τα διάσπαρτα κυπαρίσσια, απέναντι από μια εγκαταλελειμμένη καθολική εκκλησία, αλλά και ο πύργος του ρολογιού στον κεντρικό δρόμο μεταξύ Γενναδίου και Κατταβιάς, όλα καταδεικνύουν το γεγονός οτι η περιοχή αναπτύχθηκε αρχικά υπό ιταλικό καθεστώς.Θρησκευτικά μνημεία: Άγιος Γεώργιος (17ος αιώνας), Άγιος Μηνάς (19ος αιώνας), Προφήτης Ηλίας (19ος αιώνας), Απόστολος Παύλος (20ος αιώνας), Άγιος Παντελεήμονας (20ος αιώνας), Άγιος Μάρκος (καθολική εκκλησία του 20ού αιώνα)
Η Κατταβιά διοργανώνει το Πανηγύρι Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου. Το πανηγύρι αυτό ξεκινά την παραμονή και τελειώνει το επόμενο βράδυ. Διοργανώνονται επίσης εορτασμοί για τη Σύλληψη της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου.
- ο Άγιος Παύλος [ 56 ]
- η Μαχαιριά [ 40 ]
- το Πλημμύρι [ 29 ]
- το Πρασονήσι (φάρος) [ 0 ]
Το Πρασονήσι είναι το νοτιότερο άκρο της Ρόδου και βρίσκεται σε απόσταση 95 χμ. Νότια από την
πόλη της Ρόδου. Το Πρασονήσι το χειμώνα είναι νησί και το καλοκαίρι γίνεται χερσόνησος – συνδέεται με την υπόλοιπη στεριά με μια στενή λωρίδα άμμου, που το χειμώνα την σκεπάζουν τα κύματα. Το Πρασονήσι είναι το σημείο συνάντησης των νέων που αγαπούν την ιστιοσανίδα. Με τους δυο κόλπους που σχηματίζει εκατέρωθεν της λωρίδας άμμου, εξασφαλίζει στον επισκέπτη πάντοτε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα από τη μία πλευρά και μια γαλήνια από την άλλη.
Ο φάρος στο Πρασονήσι κατασκευάστηκε το 1890 από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων. Το ύψος του πύργου του ειναι 14 μέτρα και τό εστιακό του ύψος είναι 65 μέτρα.Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της Ρόδου στο ακρωτήριο Πρασονήσι, ένα από τα πιο ονομαστά κέντρα για windsurfing στην Ευρώπη, καθώς ο άνεμος πάντα φυσά σε κάποια από τις δυό του ακτές.Εντάχθηκε στο Ελληνικό Φαρικό δίκτυο το 1947 και ανακατασκευάστηκε το 1996.
Δ.δ. Λαχανιάς
Η Λαχανιά είναι ένα παραδοσιακό χωρίο της νότιας Ρόδου χτισμένο στους πρόποδες του όρους Κοπανά σε υψόμετρο 71 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ρόδου και απέχει περίπου 65 χλμ από το κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού.Το χωριό λόγω της γεωγραφικής του θέσης παρέχει εξαιρετική πανοραμική θέα που φτάνει έως και τη θάλασσα. Ο φυσικός κόλπος της κοντινής παραλίας Πλημμύρι κατέχει μεγάλη οικολογική σημασία, καθώς αποτελεί καταφύγιο για την αναπαραγωγή της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta.Στο κέντρο του χωριού το 1848 οικοδομήθηκε ο Ιερός ναός του Αγ. Γεωργίου, του οποίου το καμπαναριό μετά από αλλεπάλληλες επεμβάσεις, τελικά ανακατασκευάστηκε το 2008. Η πλατεία του χωριού χρησιμοποιήθηκε για το γύρισμα διαφόρων σκηνών της ταινίας του 1987 “High Season” («Οι ερωτικές διακοπές μιας σαραντάρας») με τις Jacqueline Bisset και Ειρήνη Παπά. Στην έκταση που καταλαμβάνει, υπάρχουν πολλά παλιά μοναστήρια με πιο γνωστό αυτό της Ζωοδόχου Πηγής.
- Δ.δ. Μεσαναγρού
Το ή η Μεσαναγρός είναι ένα χωρίο που βρίσκεται στο νησί της Ρόδου, Ελλάδα. Ανήκει στο δήμο της νότιας Ρόδου και βρίσκεται σε απόσταση 83χλμ από την πόλη τηςΡόδου. Σημαίνει καλλιεργημένο, περιφραγμένο βυζαντινό μεγάλο αγρόκτημα. Η ιστορία του χωριού χάνεται στα βάθη των αιώνων, όπως μαρτυρούν ιστορικοί και περιηγητές. Έχει πολλά και παλιά μοναστήρια, όπως αυτό της Παναγίας Σκιαδενής που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Το Μεσαναγρό, είναι ένα χωριό κρυμμένο ανάμεσα στα βουνά. Μικρά σπίτια, δείγματα της λαϊκής αγροτικής αρχιτεκτονικής, αντιπροσωπεύουν την παράδοση του τόπου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει στην πλατεία του Μεσαναγρού η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χτισμένη το 13ο αι. στη θέση του μεσαίου κλίτους μεγάλης τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 6ου αι. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίσκεψη στην περιοχή Σκάλα του Αγίου Θωμά, ένα τοπίο με καταρράκτες, δάσος κωνοφόρων και πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Το ανέβασμα στο ύψωμα Σταυρός δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να δει και τις δύο θάλασσες που βρέχουν τη νότια Ρόδο, από την ανατολική και τη δυτική πλευρά. Κοντά στο Μεσαναγρό βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Σκιαδενής, που οφείλει την ονομασία της στο σκιάδων (δηλαδή σκιερό, θερινό τοπίο). Για τη θαυματουργή εικόνα της δημιουργήθηκαν πολλοί θρύλοι.
- Δ.δ. Προφίλιας
Η Προφύλια είναι ένα παραδοσιακό χωρίο της νότιας Ρόδου χτισμένο στην πλαγιά του όρους
Γέρακα σε υψόμετρο 382 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ρόδου και απέχει περίπου 77 χλμ (μέσω νέου οδικού άξονα) ή 84 χλμ (μέσω παλαιού οδικού άξονα) από το κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού.Το χωριό είναι πόλος έλξης κυρίως για τους εκδρομείς που επιζητούν επαφή με τη φύση, καθώς διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Στα πευκοδάση της φιλοξενείται το ελάφι Dama dama, γνωστότερο ως «πλατόνι της Ρόδου». Η συγκεκριμένη περιοχή προστατεύεται από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο «Natura 2000».Το χωριό διαθέτει αρκετές εκκλησίες, όπως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και ο Άγιος Γεώργιος, η ανέγερση των οποίων χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία αφιερωμένη στο Γενέθλιο της Παναγίας, από τη βόρεια πλευρά της αυλής της οποίας μπορεί κανείς να απολαύσει τη θέα προς το ορεινό ανάγλυφο του Αττάβυρου που ανοίγεται στον ορίζοντα.
