7 Μαρτίου. Η ιστορικότερη ημέρα για τα ΔωδεκάνησαΗ 7η Μαρτίου, αποτελεί ορόσημο όχι μόνο στην ιστορία της Δωδεκανήσου,
αλλά και όλης της Ελλάδος, εφόσον είναι η τελευταία εκκρεμότητα για την σύσταση του Ελληνικού κράτους, όπως αυτό υφίσταται σήμερα.Σκλαβωμένος για πολλά χρόνια ο λαός της Δωδεκανήσου, υποτάχθηκε σε βάρβαρους εχθρούς, σε σύμμαχους που παρουσιάστηκαν ως φίλοι, μη δίνοντας όμως την ελευθερία πίσω στους νησιώτες. Υπέστησαν βασανισμούς, φτώχεια και πενία, για δεκαετίες έζησαν την παρακμή του τόπου τους.. Έβλεπαν τα όμορφα νησιά τους να μαραζώνουν, να καταστρέφονται και να λεηλατούνται… Όμως ποτέ δεν πτοήθηκαν, ποτέ δεν παρέδωσαν τις ζωές τους στους εχθρούς, πάντοτε μάχονταν υπέρ πίστεως και πατρίδος!Από τον δοξασμένο τόπο της Δωδεκανήσου, πέρασαν Τούρκοι, Ιταλοί και Γερμανοί, απέναντι στους οποίου οι Έλληνες πολίτες, υπερασπιζόμενοι την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα, πολέμησαν αέναα για την ελευθερία τους…
Η Μητέρα Ελλάδα με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει την ελευθερία της, όμως ένας σημαντικός σταθμός για την νίκης της, τα νησιά της Δωδεκανήσου, 14 στο σύνολο, βρίσκονται ακόμα υπό τον Ιταλικό ζυγό… Οι νησιώτες βίωσαν τα βάναυσα χρόνια της Τουρκοκρατίας, την υποταγή στα χρόνια της Ιταλοκρατίας, τη Γερμανική και Αγγλική κατοχή και ακόμα και τώρα δεν είδαν την ελπίδα να γίνεται πραγματικότητα. Η σημασία των νησιών αυτών ήταν τόσο μεγάλη για τους ξένους κατακτητές, που πάλευαν μέχρι τέλους ώστε να μην γίνουν και πάλι ελληνικά.Παρόλα αυτά, το ελληνικό φρόνημα που δεν έπαψε ποτέ να υψώνεται στα Δωδεκάνησα, θα δικαιωθεί! Στις 10 Φεβρουαρίου 1947, η Ιταλία συμφώνησε να υπογράψει συνθήκη στο Παρίσι με την οποία τα Δωδεκάνησα παραχωρούνται στην Ελλάδα! Ο λαός της Δωδεκανήσου μπορεί πλέον να φωνάξει «Χαίρε Ελευθερία»!!!
Ο Νόμος της ΕνσωμάτωσηςΜε το άρθρο 1 του Νόμου υπ’ αριθμ. 518 “Περί προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου εις την Ελλάδα” της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων ορίζεται ότι: “Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως και Καστελλόριζον, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, είναι προσηρτημέναι εις το Ελληνικόν Κράτος από της 28 Οκτωβρίου 1947”. Με τον νόμο αυτό, που αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στη μητέρα Ελλάδα, τερματίζεται το μεταβατικό στάδιο της ελληνικής στρατιωτικής διοίκησης. Η 7η Μαρτίου 1948 ορίζεται ως ημέρα της πανηγυρικής τυπικής ενσωμάτωσης.
Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου του 1948. Το 1955 η Δωδεκάνησος έγινε νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.
Ποιήματα για την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥΔώδεκα αψίδες θριάμβου έχουν στηθεί στα δώδεκα λιμάνια, κι έχουν χρυσοσφυρηλατηθεί με μόχθους και εθνική περηφάνια.Για να διαβεί η ποθητή μας λευτεριά κυανόλευκα ντυμένη, κάθε νησιού μας πάλι ένδοξη στεριά ελεύθερη να γένει.Κόποι και μόχθοι και αγώνες και διωγμοί δε σβήσαν την ελπίδα, απ’ την βαριά σκλαβιά να απαλλαχτεί η λατρεμένη μας πατρίδα.Και να προβάλλει μ’ ορμή η λευτεριά, μάνα μας δοξασμένη,
για να αγκαλιάσει τα δώδεκα νησιά δαφνοστεφανωμένη.
ΕΝΩΣΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥΑιώνες περιμέναμε, πατρίδα να σε δούμε,κι από τη Μαύρη τη σκλαβιά να ελευθερωθούμε.Ελλάδα μάνα μας γλυκιά, γνώρισε τα παιδιά σου,με δάκρυα σε δέχονται τα δώδεκα νησιά σου.Σφίξε μας μάνα σφίξε μας μέσα στην αγκαλιά σου,δεν είμαστε πια ορφανά, γιατί είμαστε κοντά σου.Ζήτω αθάνατη Ελλάς πατρίδα δοξασμένη,φωνάζουμε από χαρά μαζί σου ενωμένοι.Ελλάδα μάνα ποθητή που είσαι αιωνία,
συ τα νησιά μας έσωσες από την τυραννία!
ΣΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΣΣτη γαλάζια θάλασσά μαςτου Αιγαίου μακριάζούσαν χρόνια σκλαβωμέναδώδεκα μικρά νησιά.Τρέφουν όλα μια λαχτάρακι ένα πόθο στην καρδιάπότε θα ΄ρθει άγια μέρανα γενούν ελληνικά.Τώρα η μάνα μας Ελλάδατα ‘ χει μες στην αγκαλιάκι η γαλάζια μας σημαίακυματίζει στα νησιά.
Ρόδος – Κάρπαθος και ΣύμηΠάτμος, Λέρος και η Κωςόλ’ αυτά τα διαμαντάκια λάμπουν τώρα μες στο φως.
35 ΧΡΟΝΩΝ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΜέσα απ’ το μνήμα της σκλαβιάς το αραχνομαυρισμένο,που κάθε τι Ελληνικό ήταν βαθιά θαμμένο,μέσα απ’ το μνήμα της σκλαβιάς σαν κάποιο παραμύθι, ξεπρόβαλε η λευτεριά που ‘χε σκεπάσει η λήθη.Χρόνια πολλά αλογάριαστα περνούσαν όλο ένα,τα μαύρα Δωδεκάνησα δεμένα σκλαβωμένα,άχαρα καρτερούσανε με τη μεγάλη ελπίδα,πώς γρήγορα θα ενωθούν μαζί με την πατρίδα.
Και τι δεν εζητήσανε, του Νέρωνος τα ‘γγόνια, να κάνουν που μας πίεζαν τριανταπέντε χρόνια.Τα ήθη κι έθιμα θέλησαν να τσακίσουν, μα την Ελληνική ψυχή δεν μπόρεσαν να αγγίσουν.Εφέρανε την προστυχιά στο δοξασμένο χώμα,επάτησαν, κηλίδωσαν το Ελληνικό το χώμα.Τώρα Δωδεκανήσιε ξύπνα κι αγαλλιάσουκαι σφίξε την ελευτεριά μέσα στην αγκαλιά σου.Ήλθε δεν είναι ψέματα δεν είναι οπτασία,για κοίτα την, την γαλανή ντυμένη ενδυμασία.Στέκει εμπρός σου σε θωρεί δεν της χαμογελάς; Είναι αυτή η λευτεριά, η μάνα σου η Ελλάς.
Πηγή κειμένου: http://stathmosnet.gr/stiles/stathmoulides/item/2162-afieroma-stin-epeteio-tis-ensomatosis-tis-dodekanisou
