Βιος ανθόσπαρτος

Μεγάλη επιτυχία γνώρισε το θεατρικό έργο «Βίος ανθόσπαρτος» που ανέβασε η Θεατρική Ομάδα της Αδελφότητας στις 2, 3 και 4 Δεκεμβρίου 2011 στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου. Το έργο έχει γράψει ο Γιώργος Μπέλλος ένας καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός με σημαντική προσφορά στη θεατρική τέχνη.

Το θεατρικό έργο «Βίος ανθόσπαρτος», ήταν μια σύγχρονη σάτιρα η οποία εμβαθύνει στις ανθρώπινες σχέσεις με έναν τρόπο ιδιαίτερα διεισδυτικό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το έργο είναι μια εικόνα του σύγχρονου ανθρώπου. Η επιτυχία του συνίσταται στο γεγονός ότι με τρόπο ιδιαίτερα διασκεδαστικό ξεσκεπάζονται οι καλυμμένες συνήθως με το συμβιβασμένο πέπλο της συμβατικής συμπεριφοράς σχέσεις των ανθρώπων.

Η απόδοση των ρόλων από όλους τους ηθοποιούς – ήρωες του έργου ήταν ξεχωριστή. Καθένας είχε καταφέρει να ταυτιστεί με το ρόλο του, ενσαρκώνοντας τον με αληθοφάνεια και ευαισθησία. Είχε καταφέρει και κάτι ακόμα. Να οδηγήσει το θεατή στα βαθύτερα μονοπάτια της ψυχής των ανθρώπων που δημιουργούν τον ιστό μια κοινωνικής, φιλικής ομάδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει ένας προβληματισμός που έδινε το ερέθισμα για την προσέγγιση της αλήθειας μέσα στις σχέσεις των ανθρώπων.

Η σκηνοθεσία του έργου ανήκε στο Γιάννη Φλώρο. Για άλλη μια φορά ο σκηνοθέτης της ομάδας ανέδειξε την ικανότητα που έχει να προσεγγίζει με επιτυχία ιδιαίτερα θεατρικά κείμενα όπως ήταν ο «Βίος ανθόσπαρτος».  Καταφέρνει και να εμβαθύνει σ’ αυτά αλλά και να προσφέρει θεατρική αγωγή που αξιοποιούν κατάλληλα τα μέλη της ομάδας τα οποία καλούνται να ερμηνεύσουν τους ρόλους κάθε θεατρικού έργου.

Τους ρόλους του έργου ενσάρκωσαν οι Γιώργος Ψαρολογάκης, Σούλα Αλεξάκη–Ζανεσή, Βαγγέλης Κορακάκης, Φρόσω Κουβίδη, Πόπη Σουρανάκη, Νικηφόρος Στρατήγης, Νίκος Κουρουπάκης, Μαρία Παπαδάκη, Ειρήνη Βουτυράκη και Γιάννης Νιωτάκης.

Η υποδοχή την οποία γνώρισε το θεατρικό έργο «Βίος ανθόσπαρτος» τόσο από το θεατρόφιλο κοινό της Ρόδου όσο και από την κριτική ματιά των αρθρογράφων που αναφέρθηκαν στις παραστάσεις  ήταν εξαιρετική. Και ήταν η καλύτερη αμοιβή για τα μέλη της ομάδας που τροφοδότησε ηθικά όλους τους συντελεστές της που για μεγάλο χρονικό διάστημα προετοιμάζουν, κάθε φορά, μια καινούργια θεατρική δημιουργία με μοναδικό σκοπό να προσφέρουν, με ανιδιοτέλεια, στον πολιτισμό, τη θεατρική τέχνη και κυρίως, τις δύσκολες μάλιστα μέρες που περνάμε, στον άνθρωπο. Σχόλια θα βρείτε σε άλλη στήλη τους περιοδικού μας.

Από τη Θεατρική Ομάδα της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου δόθηκε μια ακόμα παράσταση στο αμφιθέατρο του Κολλεγίου Ρόδου τα έσοδα της οποίας διατέθηκαν για τους σκοπούς του Δωδεκανησιακού Συλλόγου γονέων και φίλων παιδιών που χρήζουν μεταμόσχευσης μυελού των οστών.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Έγραψαν για τη θεατρική παράσταση

«Βίος ανθόσπαρτος»

Κυριάκος Χονδρός-ΡΟΔΙΑΚΗ – 8.12.2011

Η Αδελφότητα Κρητών Ρόδου επέλεξε, για να γιορτάσει την σαραντάχρονη πολιτιστική και κοινωνική της δραστηριότητα με τη θεατρική της ομάδα ανεβάζοντας την κωμωδία του Γ. Μπέλλου (σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας) «Βίος ανθόσπαρτος»… Έλαβαν μέρος δέκα ερασιτέχνες ηθοποιοί οι οποίοι με το ταλέντο τους και την πολύ καλή υποκριτική τέχνη, απέδωσαν θαυμάσια την ουσία του έργου… Ο Γιάννης Φλώρος, ο σκηνοθέτης του έργου, με ποιητική αφαίρεση και ευρηματική φαντασία, έστησε μια ωραία παράσταση η οποία προστίθεται στις άλλες επιτυχίες που έχει σημειώσει στο παρελθόν.

Δανιήλ Σπάρταλης ΡΟΔΙΑΚΗ – 11.12.2011

Για πολλά χρόνια υπήρξα τακτικός θεατής και θαυμαστής των πολύ επιτυχημένων θεατρικών σας παραστάσεων. Έκδηλο το ηθογραφικό στοιχείο της Κρήτης σ’ όλα σχεδόν τα έργα που υπήρξαν κατά ομολογία πολλών θεατρόφιλων επιτυχίες πανελλήνιας εμβέλειας.

Εξάλλου, οι παραστάσεις σας εκτός Ρόδου και η όντως θερμή υποδοχή που έτυχαν παντού όπου εδιδάξατε, μαρτυρούν αυτήν την αλήθεια… Τώρα όμως που έσβησαν τα φώτα της ράμπας καθώς και οι προβολείς της τελευταίας σας επιτυχίας του τόσον επίκαιρου και όμορφου έργου του Γιώργου Μπέλλου «Βίος ανθόσπαρτος» και οι καταπληκτικοί συντελεστές της παράστασης αυτής, κάθιδροι από το ολοκληρωτικό «δόσιμό τους», με τη δικαιολογημένη ικανοποίηση στα πρόσωπά τους, αποσύρθηκαν πίσω από τις κουίντες, παίρνοντας μαζί τους το παρατεταμένο χειροκρότημα της κατάμεστης αίθουσας, τώρα που το χειροκρότημα έσβησε νιώθω την ανάγκη – σαν ελάχιστο δείγμα της χαράς και ικανοποίησης μου – να σας στείλω τις λίγες αυτές γραμμές σαν μια νοερή, εύοσμη ανθοδέσμη ρόδων σ’ εσάς και σ’ όλους τους άξιους συντελεστές της επιτυχημένης αυτής παράστασης… Όλοι, μα όλοι, άντρες και γυναίκες ήσασταν άριστοι. Ποιόν ν’ αναφέρει κανείς πρώτον και ποιόν δεύτερο; Μια καλοδεμένη καδένα με αρραγείς κρίκους… Ο ένας ν’ ακολουθεί την άλλη… η τελευταία τον προηγούμενο. Δίχως κενά, δίχως χασμωδίες. Η μουσική να σιγοντάρει τον διάλογο… Ένα γεροδεμένο σύνολο. Το θερμό χειροκρότημα που δικαιολογημένα στάλθηκε στους ηθοποιούς που τόσον επιτυχημένα μας «εδίδαξαν» και για τους άξιους συντελεστές, πίσω από τις κουίντες, καθώς υποκλίνονταν μπροστά στο κοινό, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Μπράβο σε όλους εσάς κι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» που μας ξεμπλέξατε για ένα, έστω, δίωρο απ’ τις σκοτούρες, τα άγχη της καθημερινότητας, απ’ τα πολλά προβλήματα και από τους άλλους… Αυτούς δα, τους… θεατρινίσκους και σαλτιμπάγκους του παράλογου θεάτρου της σημερινής λιτότητας, των περικοπών, του ξεπουλήματος, των μνημονίων… των spreads… Της ντροπής, της κατάντιας και της απαξίωσης κάθε θεσμού και που τόσον αδιάντροπα πιλατεύουν και σφίγγουν τη ζωή μας…

Εσείς υπήρξατε μια ανάσα, μια πραγματική ανασαιμιά. Σας ευχαριστώ.

Αγαπητός Ξάνθης ΡΟΔΙΑΚΗ – 18.12.2011

Η τέχνη που προσφέρει απλόχερα στο ροδιακό κοινό η θεατρική ομάδα της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου «Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» είναι βάλσαμο στην ψυχή των θεατών. Σε μια εποχή απογοήτευσης και δυστροπίας η ανάταση που εκφράζεται μέσα από τα έργα της ερασιτεχνικής ομάδας δεν μπορεί να μην υπογραμμιστεί. Όσοι από εμάς σταθήκαμε τυχεροί να τα απολαύσουμε νιώθουμε γεμάτοι από ψήγματα ευαισθησίας και ελπίδας για ένα σπουδαιότερο αύριο. Το τελευταίο έργο που παίχθηκε πριν από λίγες ημέρες με τίτλο «Βίος Ανθόσπαρτος» είναι μια ηθοπλασία, μια σάτιρα γεμάτη από κοινωνικά δρώμενα στο «παίξιμο του χρόνου»… Μια χούφτα ανθρώπων ενώνουν την ψυχή τους για να μπορέσουν να αποδώσουν εθελοντικά την παράδοση των χωριών αλλά και το βίο και το μόχθο σε μια σχέση πραγματικότητας και φαντασίας. Σε μια ταύτιση των κοινωνικών πράξεων μέσα από την θεατρολογία, ο θεατής νιώθει να είναι πρωταγωνιστής και να θέλει να ανεβεί και αυτός στην σκηνή. Η αμεσότητα των πράξεων διεγείρει το όνειρο, αλλά και τη συμμετοχή σε ένα ιδιαίτερο κόσμο της κρητικής υπαίθρου, της αυθεντικότητας του χώρου, της γνήσιας τέχνης… Η ελληνική Παράδοση δεν παθαίνει, επιβιώνει μέσα από εκδηλώσεις, μέσα από την ιστορικότητά της. Ίσως, όμως να τραυματίζεται και να εξοστρακίζεται πολλές φορές. Αυτή την απαιτούμενη προφύλαξη από κακόγουστες πράξεις, από τον υπέρμετρο καταναλωτισμό και αισχροκέρδεια, έρχεται αρχοντικά η αναφερόμενη παράσταση της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου να αποδείξει, να πιστοποιήσει. Γιατί απλά, Παράδοση και Τέχνη είναι οι κύριες φιάλες οξυγόνου της ζωής.

Γιώργος Παπαντωνάκης ΡΟΔΙΑΚΗ – 23-12-2011

Δεν πέρασε πολύς χρόνος από τότε που ο Σύλλογος των Κρητών Ρόδου «Ο Ψηλορείτης» κατέθεσε δημόσια ένα απολογισμό των πολιτισμικών του πεπραγμένων στη Ρόδο και επανήλθε προεκτείνοντας την αυτοκριτική του αυτή ή θέτοντας τις βάσεις για μια νέα με τη μαύρη κωμωδία «Βίος ανθόσπαρτος» του Γιώργου Μπέλλου… Να μιλήσει κανείς για την παράσταση γενικότερα, εστιάζοντας στη σκηνοθεσία  του Γιάννη Φλώρου και στην ερμηνεία των ρόλων, τη μουσική επένδυση, το φωτισμό και όλα όσα συμπαρομαρτούν μια θεατρική παράσταση, ίσως φαινόταν ματαιοπονία, εφόσον εκ των προτέρων όλα αυτά θεωρούνται ιδιαίτερα επιτυχημένα λόγω της πείρας που έχει πλέον η θεατρική ομάδα των Κρητικών της Ρόδου, αλλά και γιατί ίσως θεωρούσε ότι αποτελούν έπαινο, είτε το αξίζει είτε όχι. Αν και η τελευταία περίπτωση του επαίνου είναι η πιο σημαντική, όχι γιατί θα πρέπει να προβληθεί η θεατρική ομάδα, η οποία είναι προ πολλού αναγνωρισμένη και καταξιωμένη στο θεατρόφιλο κοινό της πόλης – αλλά και εκτός των συνόρων της -, αλλά γιατί θα πρέπει να δοθεί έμφαση στη γενικότερη προσφορά του τόπου μας, εφόσον είναι από τους ελάχιστους συλλόγους ιδιωτικής πρωτοβουλίας ο οποίος συστηματικά μία ή δύο φορές το χρόνο δίνει την ευκαιρία στους Κρητικούς και στους φίλους της Κρήτης της Ρόδου να απολαύσουν πότε μια ηθογραφία, πότε μια κωμωδία, πότε μια παράσταση με σοβαρό περιεχόμενο που προβληματίζει και περνά τα μηνύματά της, διαπαιδαγωγώντας και «άγοντας» τις ψυχές των θεατών. Κι αυτό είναι η ουσιαστικότερη προσφορά του Συλλόγου Κρητών Ρόδου, καθώς η πόλη μας, απορφανισμένη πλέον από ένα δημόσιο θέατρο, ερείδεται αποκλειστικά και μόνο στην ιδιωτική πρωτοβουλία…. Ωστόσο, εκείνο που μένει πάντα και που επιχωματώνει και το κατακάθι της πικρής πραγματικότητας είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι πρωτοβουλίες αυτές στις οποίες πρωτοστατεί ο Σύλλογος Κρητικών «Ο Ψηλορείτης». Δε θα διατυπώσω καμιά συγχαρητήρια έκφραση, για να μη θεωρηθώ ότι μεροληπτώ. Αφήνω σε σας τους αναγνώστες και τους θεατές να κρίνετε. Αντικειμενικά. Γιατί «εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο», για να θυμηθούμε το μεγάλο μας ποιητή Ρίτσο.  Και να μην ξεχνάμε ποτέ αυτό που είπε ο Οδυσσέας Ελύτης, πως και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.

Όταν ήμουν δήμαρχος

άρχισαν οι πρόβες για το νέο θεατρικό έργο

Η Θεατρική Ομάδα της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου άρχισε να δουλεύει το καινούργιο της θεατρικό έργο. Είναι η κρητική ηθογραφία του Μανώλη Μαστορογιαννάκη «Όταν ήμουν δήμαρχος». Ένα έργο που περιλαμβάνει πολλά ηθογραφικά στοιχεία ενώ το θέμα του έχει αντλήσει ο συγγραφέας από την περίοδο της θητείας του ως Δήμαρχος του Δήμου Φοίνικα Ρεθύμνου. Πέρα από την προσέγγιση των ανθρώπων μιας επαρχιακής πόλης της Κρήτης στο έργο περιλαμβάνονται πολλά στοιχεία κωμωδίας που θα κάνουν το θεατή να διασκεδάσει.

Τη σκηνοθεσία του έργου φροντίζει ο Γιάννης Φλώρος ενώ τους ρόλους ενσαρκώνουν τα μέλη της Θεατρική Ομάδας της Αδελφότητας τα οποία βρίσκονται σε εξαιρετική φόρμα μετά και την τελευταία τους επιτυχία τη χρονιά που πέρασε.

Το θεατρικό έργο «Όταν ήμουν δήμαρχος» πρόκειται να ανεβεί μέχρι το καλοκαίρι.