Σκιτσάκια χωρίς λόγια είναι οι περισσότερες γελοιογραφίες του Κουντούρη. Χωρίς λόγια αλλά με μπόλικο χιούμορ και σχολιασμό. Κι επειδή τα λόγια είναι φτώχια, ας αφήσουμε τα νούμερα να μιλήσουν: Ούτε σε έναν, ούτε σε δύο αλλά σε τρεις διεθνείς διαγωνισμούς διακρίθηκε φέτος ο Μιχάλης που αποφάσισε επιτέλους να δει τι γίνεται και… παραέξω. Τρεις διαγωνισμούς γελοιογραφίας κι έβγαλε το φτωχό μας πριγκιπάτο ασπροπρόσωπο. Γιατί- ως πριγκιπάτο-ξέρουμε πάντα να λέμε πολλά παχιά λόγια απ’ τα παχουλά μας καναπεδάκια και να περιαυτολογούμε για την ανωτερότητα των δυνατοτήτων μας δυνατοτήτων μας.
Ένα απλό σερφαρισματάκι όμως να κάνετε στο διαδίκτυο και να διαβάσετε τις συμμετοχές σε διεθνείς διαγωνισμούς γελοιογραφίας, θα βρείτε ’γγλους Γάλλους Πορτογάλους, Αλβανούς και Τούρκους, Ρουμάνους και Βραχμάνους κι από Ρωμιούς, ούτε έναν. Και σπάνια, αν υπάρξει έστω και μια συμμετοχή, σφάζουμε αρνί και στήνουμε και πανηγύρι. Όμως ιδού η Ρόδος, ιδού και τα τρίδυμα. Και ως γνήσιος Ροδίτης, ο Μιχάλης τα κατάφερε φέτος μια χαρά.
Ο μίστερ Κουντούρης άρχισε να δουλεύει ως πολιτικός γελοιογράφος το 1985 στη ΒΡΑΔΥΝΗ. Από τότε πέρασε και σε άλλες δύο εφημερίδες, στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ (οπού δουλεύει και σήμερα εικονογραφώντας κείμενα στο Κυριακάτικο φύλλο) και στο ΒΗΜΑ όπου εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα. Από το 1993 είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Επίσης έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά όπως το ACTIVE και τις ΕΙΚΟΝΕΣ. Αλλά αυτό που τον κερδίζει ολοένα και πιο πολύ και ξεδιπλώνει με άνεση το ταλέντο και τα ευαίσθητα υδατοχρώματά του, είναι οι εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων. Μέχρι σήμερα έχει εικονογραφήσει παιδικές ιστορίες σημαντικών νεοελλήνων συγγραφέων όπως του Ε. Τριβυζά, του Χρ. Μπουλώτη και της Μ. Κριεζή. Θ’ αναφερθώ ειδικά, σε τρία από αυτά τα βιβλία που έφτασαν στα χέρια μου, όλα από τις εκδόσεις «Μίνωας»: Το πολύ ευαίσθητο «Χρωματιστά Χριστούγεννα» (2001) σε κείμενο της γυναίκας του Μιχάλη, Αθηνάς Γκότση , (αφιερωμένο πολύ γλυκά στην Αλεξάνδρα την κόρη τους). Επίσης την «Ακρίδα με τα κόκκινα γοβάκια» (2001) σε κείμενο του Χρήστου Μπουλώτη το οποίο πείρε και το Βραβείο Εικονογράφησης του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Τέλος τον «Καλό μάγο Λελουμπλίν» (2002) ο οποίος «μετακομίζει στην Αθήνα» και μετατρέπει με τα μαγικά του, αυτήν την πόλη και τα σκουπίδια της σ’ έναν ονειρεμένο τόπο παιχνιδιών. Μια πανέμορφη εικονογράφηση με πολύ δυνατό καδράρισμα , ευαίσθητα χρώματα και καλοσχεδιασμένες φιγούρες όπως αυτής του πρωταγωνιστή Λελουμπλίν.
Οι γελοιογραφίες του απ’ την άλλη, σιωπηλές , ασπρόμαυρες ή με διακριτική χρησιμοποίηση χρώματος, έχουν μιαν άλλη ποιότητα. Τόσο στο σχέδιο όσο και στη μετάδοση του κυρίαρχου μηνύματος. Ένας σχολιασμός μακριά απ� την τρέχουσα πολιτική, που κάνει τις ίδιες φιγούρες να «γράφουν» και να «ξαναγράφουν» στις σελίδες της εφημερίδας του, χωρίς να χάνουν κάτι από την αμεσότητα της βασικής ιδέας.
Αυτή η πιο κλασσική μορφή γελοιογραφίας, τις περισσότερες φορές χωρίς λόγια ( γνωστότερη ίσως ως cartoon), έχει βαθιές ρίζες και μεγάλη παράδοση διεθνώς. Μια ολόκληρη «παγκοσμιοποιημένη» κοινότητα σκιτσογράφων και αναγνωστών, μοιράζονται ανησυχίες και ιδέες, επικοινωνούν με αυτές.
Σκίτσα χωρίς λόγια, σκιτσογράφοι χωρίς σύνορα… Με τούτη τη γραφή και μέσα σε αυτό το διεθνοποιημένο κοινό, κατάφερε ο Κουντούρης να διακριθεί και να πάρει τα τρία φετινά του βραβειάκια.
Πρώτα στo festival EUROCARTOONALE 2003,στο Βέλγιο, κέρδισε το Ειδικό βραβείο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Θέμα του διαγωνισμού ήταν η «Ελευθερία».
Πάλι στο Βέλγιο και χωρίς βύσμα ο μπαγάσας, πήρε το Πρώτο βραβείο (!) Golden Hat, στον διεθνή Διαγωνισμό γελοιογραφίας (cartoon) στο Knkke- Heist με θέμα την «Υγεία».
Τέλος, στον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό EUROHUMOR στην Ιταλία με θέμα της την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μοιράστηκε την δεύτερη θέση μαζί με άλλους τρεις Ευρωπαίους καλλιτέχνες. (Αξιοσημείωτο σε αυτόν τον διαγωνισμό, είναι ότι άλλος ένας Έλληνας σκιτσογράφος που συμμετείχε, ο Αθανάσιος Εφθυμιάδης κέρδισε τιμητική διάκριση, ενώ εγώ, ως ο τρίτος έλληνας της πανευρωπαϊκής διοργάνωσης, κέρδισα δυο ζωηρούτσικα μπαλάκια του πινκ- πονκ.)
Όπως πηγαίνει, αν ήταν ολυμπιακό αγώνισμα η γελοιογραφία, μπορεί και να τον βλέπαμε σε κανένα βάθρο. Να σήκωνε κανένα χρυσό, εδώ στην Αθήνα το 2004 και να έσκαγε απ’ τη χαρά της καμιά Αγγελοπούλου.
Μιχάλη, άντε καλή συνέχεια και …με τις υγείες σας. Να τα βλέπουν αυτά και μερικοί άλλοι τεμπέληδες της πιάτσας, να πιάσουν κανένα μολύβι, και να στείλουν τα ρουμπρικάκια τους σε κανέναν διεθνή διαγωνισμό. Και …για όσους (τεμπέληδες) ενδιαφέρονται, διαγωνισμούς μπορείτε να βρείτε μπόλικους στο διαδίκτυο. Σερφάρετε, ρε, τι σας ζητάνε;
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1960 στη Ρόδο.
Είναι πολιτικός γελοιογράφος από το 1985 έχοντας συνεργαστεί με τις εφημερίδες ΒΡΑΔΥΝΗ, ΒΗΜΑ και ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ. Σήμερα δημοσιεύει στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ.
Συνεργάζεται με το Courrier International από το 2005 και από το 2006 είναι μέλος του Cagle Cartoons Inc.
Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τιμήθηκε με :
το Grand Prix στην 7η Biennale της Τεχεράνης-Ιράν, 2005,
το Grand Prix (Gran Premio Internazionale Scacchiera) στην 37η Umoristi a Marostica (Ιταλία), 2005,
το Πρώτο Βραβείο CURUXA 2005 στη διεθνή έκθεση γελοιογραφίας του Μουσείου Χιούμορ του Fene (La Coruna-Ισπανία),
το Πρώτο Βραβείο (Golden Hat) στην παγκόσμια έκθεση γελοιογραφίας του Knokke-Heist, Βέλγιο 2003,
το Δεύτερο Βραβείο στο Eurohumour (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του San Dalmazzo, Ιταλία), 2003,
το Τρίτο Βραβείο στο Porto Cartoon (Διεθνής Έκθεση Γελοιογραφίας, Πορτογαλία ) 2004,
το Τρίτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Γελοιογραφίας του Boechut, Βέλγιο 2005
το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2006 και το Τρίτο Βραβείο στο World Press Cartoon, Sintra, Πορτογαλία, 2007.
Επίσης, με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Award of the European Union) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2003,
το Βραβείο FECO (Federation of Cartoonists Organisations) στην Eurocartoonale (Διεθνής Biennale Γελοιογραφίας του Kruishoutem, Βέλγιο), 2005.
Τιμητικός Έπαινος στο Lurie–UN Political Cartoon Award 2006.
Ειδικά Βραβεία στο 10th Zemun International Salon of Caricature, Σερβία, 2005 και στον 5ο Διεθνή Διαγωνισμό Tabriz Cartoon, Ιράν, 2006.
Ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων, διακρίθηκε το 2002 με το Βραβείο Εικονογράφησης του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο του Χ. Μπουλώτη Η Ακρίδα με τα κόκκινα γοβάκια (Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ) και το 2005 με το βραβείο εικονογράφησης παιδικού βιβλίου ΕΒΓΕ για το βιβλίο της Α. Γκότση, Ζητούνται τάρανδοι για τον Αι-Βασίλη, ( Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ).
Βιβλία του κυκλοφορούν στα γαλλικά από τις εκδόσεις MANGO JEUNESSE και στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο BRIMAX.
Από το 1993 είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Γελοιογραφικής Λέσχης και Πρόεδρος της FECO Greece (του Ελληνικού Τμήματος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γελοιογράφων-FECO).
